ბიპოლარის აღსარება

 

” ცუდად ყოფნის მიზეზი ყოველთვის ბიპოლარობა არაა.შეიძლება გაღიზიანებული ვიყო იმის გამო,რომ ცუდი დღე მქონდა,ან ღამე ვერ დავიძინე.მეც ადამიანი ვარ ისევე როგორც ყველა და მე არ მივცემ ბიპოლარობას ჩემი მართვის უფლებას. მე არ ვირჩევ იმას,თუ როგორ ვიგრძნო თავი,მე არ ვარ გიჟი,მე დაავადებული ვარ და ისევე ვიმსახურებ მკურნალობას,როგორც ყველა. მე არ მჭირდება სხვისი სიბრალული,საჭიროა ხალხმა გაიაზროს მხოლოდ ის,რომ ჩვენ განსხვავებულები ვართ.სინამდვილეში არც თუ ისე რთულია ჩემნაირებთან ურთიერთობა,ზოგჯერ ჩვენც ნორმალური ადამიანებივით ვართ.ყველა,ვისაც ხასიათები ეცვლება,არ არიან ბიპოლარები.მეზიზღება,როცა ვინმეს ვეუბნები ჩემს დაავადების შესახებ და სიბრალულს ან ზიზღს ვხედავ მათ თვალებში.მე არ ვარ ბიპოლარული დაავადება,მე მჭირს ბიპოლარული დაავადება და ბევრი ჩვენნაირი ნორმალური ცხოვრებით ცხოვეობს.ხასიათის შეცვლა შესაძლებელია ყოველგვარი საფრთხის გარეშე.შენ არასდროს იტყვი: ვაუ! ეს კამფეტი როგორი დიაბეტურია,ამიტომ რატომ ხმარობ ბიპოლარს როგორც ზედსართავს?მინდა რომ ხალხმა შეწყვიტოს იმის კითხვა,ბედნიერი ვარ თუ მოწყენილი.მანიკალური ფსიქოზი არც თუ ისე სახალისო და სასაცილოა.მიუხედავად იმისა,რომ გარშემო შენი საყვარელი ოჯახი გყავდეს,ზოგჯერ მაინც მარტოსულად გრძნობ თავს.ზოგჯერ მართლაც ძლიერ მარტოდ გრძნობ თავს.იმის გამო რომ ცუდი დღე მქონდა,იმას არ ნიშნავს,რომ ჩემი წამალი არ მივიღე.დავიღალე ბოდიშის მოხდით.ჩემი ხასიათი ყოველთვის არ აჩვენებს ჩემს რეალურ სახეს.მე ვდგავარ სასწორის შუაში და ვცდილობ ბალანსის დაჭერას.მე ისევ მე ვარ,მიუხედავად მენტალური პრობლემისა.შემიძლია ვიყო ბედნიერი,ვიცინოდე,მიხაროდეს და ცხოვრებას ოპტიმისტურად შევხედო,მანიაკალური დაავადების გარეშე.ზოგჯერ შეუძლებელი და დაუძლეველია საკუთარ კანში ცხოვრებაც კი. ხელოვანი,კრეატიული და ნიჭიერი ადამიანიც შეიძლება იყოს ბიპოლარი.არ აქვს მნიშვნელობა რამდენად ძლიერად ცდილობ თავის კონტროლს ან ხასიათზე მუშაობას,საბოლოოდ ის მაინც შეიცვლება.ზოგჯერ არც კი ვიცი როგორ ვიყო ან ვიგრძნო თავი,რადგან რთულია დაავადებას და მედიკამენტებს გაუგო.ზოგჯერ მარტო ყოფნა მსურს,ზოგჯერ კი ბევრი ლეკვი მჭირდება.ხალხმა არ უნდა მოიბოდიშოს იმის გამო,რომ რაღაც ისე ვერ გააკეთა,სიყვარული და კამპანია საუკეთესო რამაა,რისი გაზიარებაც შეუძლიათ.შენ მაინც შენ ხარ,ბოპოლარული დიაგნოზის შემდეგაც კი.მე დახმარება არ შემიძლია,მე შემიძლია მხოლოდ დაწყნარება.მე სოციუმის შემადგენელი ნაწილი ვარ,არ ვარ გიჟი და ჩაკეტილი ადამიანი.მე ვარ ძლიერი და შემიძლია ყველაფრის ისე გაკეთება,როგორც ამას სხვები აკეთებენ.შეიძლება ყველაფერი ისე არ ჩანდეს,მაგრამ მე მაქსიმალურად ვცდილობ რომ ყველაფერი კარგად გამოვიდეს.მიუხედავად იმისა,რომ რთული პერიოდის დროს ვერ ვკონტაქტობ ჩემს მეგობრებთან ან ოჯახის წევრებთან,ეს იმას არ ნიშნავს,რომ ისინი არ მიყვარს.მე არ ვარ გიჟი ან გადარეული, მე უბრალოდ ვცხოვრობ რეჟიმის მიხედვით.მეზიზღება როცა არ ვენდობი საკუთარ აზრებს ან ფიქრებს ,რადგან მეშინია ჩემი ავადმყოფობა არ გამოავლინონ მათ.ზოგჯერ შეიძლება ვიყო ჰიპერაქტიული ან პარანოიდი,ასევე  რთულად გასაგები და აღშფოთებული,რისკიანი.ხალხი ზოგჯერ ვერ ხვდება რამდენარ რთულ რამესთან უწევთ საქმის დაჭერა,რადგან ეს უხილავია. “